KoMeng

เคยเห็นรูปในที่ทำงานของกูเกิ้ลมี Whiteboard ขนาดยักษ์ให้พนักงานมาเขียนไอเดียเก็บไว้หรือแม้กระทั่งระบายอารมณ์

ถ้าเกิดได้ทำขึ้นมาจริงๆ จะต้องมีให้ได้

ไม่ได้ว่างเขียน โกเหม่ง มานานมาก เข้ามาอ่านได้ก็ดีเหมือนกัน
พอดีได้ไปอ่าน ข่าวจาก manager เลยตามมาอ่านต้นข่าวที่ Pantip.Com
เป็นข้อควรระวังในการทำงานอย่างยิ่งสำหรับคนในระดับหัวหน้า
จากการที่อ่านในข่าวนี้ คือ ข้อคิดคือ
1 .บริษัทไม่สามารถควบคุมคน
2 .แม้ว่าควบคุมคนไม่ได้ แต่ก็น่าจะยังมีทางในการควบคุมความลับของบริษัทได้
3 .ในกรณีที่ไม่สามารถควบคุมคน และ ควบคุมความลับบริษัท ในขณะที่ คนที่เหนือการควบคุม
ยังอยู่นั้น สามารถ ใช้กฏหมายมาบังคับและป้องปรามได้

ในกรณีนี้ สรุปได้เลยว่า ทาง บริษัทเกมโนลิมิต ไม่มีความสามารถในการบริหาร และการปกครองได้

มาต่อข้อข่าวนี้
ข้อที่จับประเด็นได้ว่าผิดพลาดคือ การเปิดเผย ต้นทุนการผลิต เนื่องจาก
ผิดหลักการบริหารธุรกิจ
จะเห็นได้ว่ามีการเปิดเผยต้นทุนการตั้งบริษัท มีการเปิดเผยต้นทุึนรายเดือน
ซึ่งข้อเสียของการนี้คืออะไร
คิดง่ายๆ เลยมันเป็นผลทางจิตวิทยาว่า ถ้าเราเป็นลูกค้าเราจะไปจ้างบริษัทนี้รับงาน รับโปรเจคหรือไม่
ในเมื่อเรารู้ต้นทุนของเขาแล้ว แล้วเราก็มาประเมินต้นทุนที่เขาจะมาคิดเรา หาก โปรเจคที่เราจ้างให้เขาทำ
ต้องใช้เวลามาก ค่าใช้จ่ายเขาก็มาก ต้นทุนก็สูงตาม ผลจะทำให้ เราซึ่งเป็นลูกค้าเกิดความรู้สึกว่า
ค่าจ้าง นั้นแพง ข้อนี้ต้องระวัง . . .

อยากให้คิดไว้ถึงเรื่องการบริหารการจัดการ ในจริงๆ แล้วต้องตระหนักว่าตอนนี้เป็น DBSNi เป็นบริษัทแล้วก่อน
แล้วอยากให้คิดตาม ว่า ถ้าในกรณีที่เกิดปัญหาการหยุดชะงักของ งานที่ป้อนเข้าบริษัท เราจะแก้ปัญหาอะไร
อย่า ในตอนนี้ เหมือนว่าจะมีงาน แต่ว่าเราไม่สามารถทำงานเป็นชิ้นเป็นอันได้ เกิดการหยุดชะงักของงาน ที่เข้ามา
อย่างในกรณีปัจจุบันมันแค่ 2 คนแน่นอนคือไม่เดือดร้อน หากในอนาคตละ เราต้องรับผิดชอบในชีวิตของพนักงาน
ผู้ร่วมงานกับเรา ถ้าเกิดบริษัทเกิดการ หยุดชะงักกระทันหัน อย่างในช่วงเศรษฐกิจในตอนนี้ละ เราจะแก้ปัญหาอย่างไร
ในกรณีที่เห็นคือ รัฐบาลพยายาม เอาเงินที่ยังไม่ได้ใช้จ่ายในภาครัฐ รวบรวมแล้วมากระตุ้นเศรษฐกิจในตอนนี้ แสดงว่า
ในตอนนี้มีปัญหาจริงๆ แต่เราในรูปแบบบริษัทจะแก้ปัญหาอย่างไร อยากให้คิดเหตุการณ์สมมุติถึงตอนที่ ฟองสบู่แตก
ว่าถ้าบริษัทอยู่ในเหตุการณ์ฟองสบู่แตกเราจะมีแผนยังไง อันนี้ไม่ได้แช่งหรือคิดวาดวิมาณแต่อย่างไร อยากให้ซ้อม
คิดไว้เหมือนการซ้อมดับไฟ หนีไฟ ก็ไม่จำเป็นว่าต้องเกิดจริงๆ แต่อยากให้รู้ไว้ก็เท่านั้น . . .

จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา การนำเสนอมีจุดสำคัญ
จำเป็นไหมต้องพรีเซ้น ข้อด้วยทางเทคโนโลยี ของตัว product เรา
จำเป็นไหมที่ต้อง พรีเซ้น ข้อเปรียบเทียบด้านราคา ในตัว product เราเอง

เหมือน คนขายอาวุธ คุยว่า โล่นี้ แข็งแกร่งที่สุดในโลก สามารถกันอาวุธทุกอย่างได้
แต่ดันไปโม้ ขายหอกอีก ว่าสามารถแทงทะลุโล่ได้ทุกใบในโลก
สรุป ไอ้โล่หรือ หอก กันแน่ที่เป็นของจริง

ก็อย่างที่กูกะมึงรู้ ว่า ไอ้การขายเนี่ย ถ้าไม่มีศิลปะของการขาย มันจะส่งผลเสียย้อนกลับมาที่บริษัทเราเอง
ถ้าเราเอา Sale ที่สักแต่ขาย โดยไม่คำนึงถึงขอบเขตงาน ขอบเขตของบริษัท แล้วก็เรื่องต้นทุน ค่าใช้จ่ายต่างๆ
ก็มี หลายๆ ส่วนที่จะทำอย่างไรดี

• เราไปเรียน การขาย
• จ้าง sale มืออาชีพ แล้วอบรม Product

อย่างที่รู้ ว่า โปรเจคนี้เป็นงานชิ้นแรก
ลักษณะงาน ติดตั้งอินเตอร์เน็ตขึ้นหอพัก
เงื่อนไข ประหยัด รวดเ้ร็ว และใช้งานง่าย
ความต้องการของลูกค้่า มีการเก็บค่าอินเตอร์เน็ต และมีโปรแกรมควบคุมการใช้งาน

ค่าใช้จ่าย เท่าที่คิดไว้ตอนแรก

1. ค่าอุปกรณ์ VDSL
2. ค่าอุปกรณ์ ADSL
3. Server
4. UPS
5. สาย UTP Cat 5 (สาย Lan)
   
6. ค่าโปรแกรม
7. ค่าติดตั้ง
8. ค่าเดินทาง
9. ค่าคู่มือประจำ้ห้องแต่ละห้อง
10. ราคา ค่าบริการหลังการขาย

ใน case นี้ข้อที่ต้องระวังมากๆ

1. ความเรียบร้อยในการเก็บงาน
2. ความสะอาดและดูสะดวกสายตา
3. ความเป็นมืออาชีพ
4. ผู้ใช้งาน ระดับ End User
5. ความรวดเร็ว
   

เรื่องความรวดเร็ว เพราะเราทำงานได้แค่ เสาร์-อาทิตย์
เสาร์ 18 - 19 ไปดูหน้างาน ตกลงทำสัญญา
เสาร์ 25-26 ต้องใช้งานได้ ถ้าจำเป็น เดี๊ยวกูจะลา มาเก็บงานให้ ถ้าเป็นไปได้
เสาร์ 2-3 งานเรียบร้อย ใจจริงไม่อยากให้ใช้เวลาเยอะขนาดนี้เพราะว่า นิสัยของคนเรานะ
ไม่อยากรออะไรในสิ่งที่ยากได้นานๆ อย่าง คนจองรถโตโยต้า เขายอมจ่ายเพิ่มอีกเป็นหมื่นเพื่อให้ได้รถก่อน
สำคัญมากๆ เรื่องการจัดการเวลา . . .
ถ้าได้ทำสัญญา กูว่ากูจะลามาให้ก่อน มาติดตั้งอะไรถ้าเป็นไปได้นะ กูเหลือวันลา 4 วัน

วันนี้ หลังจาก สมองไม่ได้ถูกใช้งานมาหลายวัน วันนี้ตั้งแต่บ่ายนี่แหละที่สมองถูกใช้งานมากที่สุด เลยตั้งแต่คำนวนการออกแบบระบบการวาง Network เช็คราคา ประเมินสถานะการณ์ ประเมินความเสี่ยง ประเมินการ service หลังการขาย คิดหาปัญหาที่จะเกิดขึ้น คิดวิธีแก้ไข ได้ข้อสรุปว่า จากโปรเจคที่จะทำเรื่อง VDSL มันมีความเสี่ยงสูง ถ้าเปรียบเทียบกับการวางระบบ Network ธรรมดา เนื่องจาก 1 เลยไม่มีประสบการณ์ด้านนี้แม้แต่น้อย แม้เคยเห็นก็ยังไม่เคยเห็นของจริงเลยรวมทั้ง Splitter ตัวเป็นๆ ทั้งฝั่ง Client และ Server และเป็นการลงทุนในการทำงานรับงานครั้งแรก จึงไม่อยากให้เป็นที่ติติง อย่างที่ 2 ตัวอุปกรณ์ ของ HPNA เนี่ย มีขายอยู่ในวงแคบๆ ซึ่งเมื่อเสียแล้วการหาทดแทนทำได้ค่อนข้างลำบาก การบริการหลังการขายที่สะดวกและรวดเร็ว มีผลมากๆ ในการตอบรับกลับมา อย่างที่ 3 การบริหารจัดการกับระบบนี้ ยังไม่เคยเห็นสักนิดเลยว่าทำอย่างไง สรุป เรื่อง VDSL ขอปฏิเสธการทำ เนื่องจาก มีความเสี่ยงสูง แต่ยังทำระบบ Network ต่างๆ ได้เหมือนเดิม เพราะมีประสบการณ์สูง เรื่องต่อมาคือเรื่องของ ERP เรื่องนี้จริงๆ แล้วเราคิดอยู่ว่าจะไปถึงจุดนั้น แต่ว่า ถามว่าเรามีประสบการณ์แค่ไหนในการทำ ตอบเลยว่ามีน้อย ถ้านับจริงๆ นะ ประสบการณ์ กูมีแค่ 6 เดือน อย่างมาก แบบเอาเน้นๆ นะ 6เดือนเนี่ย ต่างจาก network กะปัญหาต่างๆ ที่มันมีถึง 5 ปี ทำไมถึงเขียนเรื่องวันนี้เหรอ ก็มึงบอกให้กู Update Blog นี่หว่า เหอๆ เออ ก็มีส่วน พอดีตามไปอ่าน Blogk MK มาก็เลย ตามเข้าไปอ่านใน Company Idea เจอ Blog เรื่อง ERP > บล็อกเกี่ยวกับซอฟต์แวร์​ERP < ลองเข้าไปอ่านแล้วรู้สึกเลยนะ อย่างคำพูดที่เคยอ่านใน Blog ไหนจำไม่ได้นะ ที่ว่า

Keng

ที่ยังสับสนจุดยืนนี่เพราะว่าเรายังไม่ได้ทำอะไรด้วยนะ คือเรายังไม่ได้ลงมาเต็มตัวเลย

- กูไม่ได้วิ่งหาตลาด
- มึงวิ่งหาตลาด แต่ไม่มีตังลงทุน

สองอย่างนี้กูคิดว่ามันทำให้กลายเป็นว่า DBSNi ไม่มี Progress อะไรเลย -- แน่นอนอย่างนึงเพราะการที่เราทำเหมือน "ชิงสุกก่อนห่าม" ท้องก่อนแต่ง ฯลฯ

แต่ถ้าไม่เริ่มตอนนี้แล้วจะไปทำตอนไหน T_T ใช่มะ

ขอเวลากูเคลียร์งานให้เรียบร้อยก่อน -- ประมาณเดือนหรือสองเดือน -- แล้วกูคิดว่าอะไรน่าจะชัดเจนขึ้น

มึงต้องใจเย็น ๆ หน่อยห่า เริ่มแรกแม่งก็งี้แหล่ะ



กูคิดว่าก็มาถูกทางแล้วอะ มึง Network กู Business Software ?? ไม่ได้มาผิดทางนะ มึงอย่าเพิ่งสับสน ห่า : P แต่มึงก็ต้องลองจับดูว่ามึงถนัดไปทางไหนมากที่สุดของ Network กูก็ต้องหาทางของกูเหมือนกัน